وبلاگ رضا نورکامی
نویسنده: رضا نورکامی - ۱۳٩٢/٩/۳

 درود ...

    چهره پاییزی کام آنقدر دلنشین بود که در یک روز سرد و بارانی دل به طبیعت مانوس این جغرافیای زیبای خداوند سپردم و با دوربین عکاسی ام به شکار صحنه های ناب آن پرداختم . برای درک این همه زیبایی فقط باید به قول سهراب چشمها را شست و جور دیگر دید ... هر چه از دست ساخته های بشری فاصله می گیری فضا دلنشین تر می شود . دیگر غیر از لانه پرندگان از خانه های ضمخت و رنگ به رنگ آدمها خبری نیست . هر چند خوشایند نیست اما بگذارید بگویم و بگریم که این نهضت خانه سازی و به قولی ویلا سازی که در کام شروع شده (البته بی حساب و کتاب ) و به پیشروی خود در طبیعت زیبای این روستا ادامه می دهد به زودی ما را از دیدن این همه زیبایی محروم خواهد کرد ... مطمئن باشیم با هر مصالح ، ر نگ و لعاب و معماری خانه بسازیم نخواهیم توانست به زیبایی یک پرنده خانه بسازیم ... باید به آشیانه ای در حد نیاز بسنده کنیم نه خانه ای مرتفع و نامانوس . بگذریم ، این روزها این نقطه رنگارنگ از زمین خدا در توصیف من نمی گنجد . دامنه های اطراف سفید پوش شده و بر  زیبایی آن افزوده است .






 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 




 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


ما فاتحان خام فتح های بی فایده نیستیم. حکایت ما، حکایت بازجستن روزگار وصل است. دراین دیرگاه دورماندن از اصل خویش، دراین هجوم تکنولوژی درد سر ساز و جنگ طلب. کوهنوردی عشق به طبیعت است. عشقی به پاکی چشمه سار، به سبزی جنگل، به نیلگونی دریا، به صلابت سنگ، به لطافت گل، به فروتنی خاک، به سپیدی برف، به توفندگی طوفان، به سبکی نسیم و به سنگینی کوه. کوهنوردی یک روش زندگی است. روشی که در آن یک سیب بین همه اعضاء گروه تقسیم می شود.روشی که در آن قوی ترین عضو گروه به پای ضعیف ترین راه می رود.